نمي توانم به ابر ها دست بزنم به خورشيد نرسيده ام
هيچ گاه کاري را که تو مي خواستي انجام نداده ام
دستم را تا جاييکه مي توانستم دراز کرده ام شايد انچه تو مي خواستي بدست آورم
انگار من آن نيستم که تو مي خواهي
براي اينکه نمي توانم به ابر ها دست بزنم يا به خورشيد برسم
 نه نمي توانم ابر ها را لمس کنم يا به خورشيد برسم
نمي توانم به عمق افکارت راه يابم و خواست هاي تو را حدس بزنم
براي يافتن آنچه تو در پي آني کاري از من بر نمي آيد
مي گويي آغوشت باز است
اما خدا مي داند براي چه کسي
نمي توانم فکرت را بخوانم يا با رويا هاي تو باشم
نمي توانم روياهايت را پي گيرم يا به افکارت پي ببرم
دلم مي خواهد کسي را بيابي تا بتواند کارهاي ناتمام مرا به انجام برساند
راهي را که من نيافتم او بيابد و براي تو دنياي بهتري بسازد
کاش کسي را بيابي کسي که بي پروا باشد و بر تو غلبه کند
انديشه هايت را که همواره در تغيير است به سمتي هدايت کند
و روح تورا که همواره در پرواز است آزاد سازد
اما من نمي توانم...نمي توانم
نمي توانم زمان را به عقب برگردانم تا دوباره به شانزده سالگي پا بگذاري
نمي توانم زمين هاي بي حاصلت را دوباره سبز کنم
نمي توانم بار ديگر درباره آنچه قرار بود چنان باشد و اکنون نيست حرف بزنم
نمي توانم زمان را به عقب برگردانم و تو را به روزگار جوانيت
نمي توانم زمان را به عقب برگردانم و تو را جوان کنم
 پس با من وداع کن و پشت سرت نگاه نکن
هرچند در کنار تو روز هاي خوشي را پشت سر گذاشتم
افسوس من آن نيستم که بتواند با تو سر کند
اگر کسي از حال و روز من پرسيد بگو زماني با من بود
اما هيچ گاه دستش به ابر ها و به خورشيد نرسيد
نمي توانم به ابر ها دست بزنم يا به خورشيد برسم

Shel Silverstein